سلام خدمت دوستان و خوانندگان عزیز
شعری رو که بیشتر جنبه طنز داره (نه واقعیت) در ذیل با هم می خوانیم . من خودم به شخصه به زن ذلیلی و بالعکس اعتقادی ندارم و این جزء واژگان مردم عامه تلقی می شود و کاربرد آن برای ما که جز قشر فرهیخته جامعه هستیم زیاد جالب به نظر نمی رسد حتی در آینده و بعد از ازدواج . هدف من بیشتر نشاندن خنده روی لبان دوستانم است . به هنر شاعر در تلفیق واژگان عامیانه و رسمی دقت کنید .
الهی به مردان در خانه به آن زن ذلیلان فرزانه
به آنانکه با امر زنان نشینند و سبزی نمایند پاک
به آنانکه از بیخ و بن زی ذیند شب و روز با امر زن می زیند
به آنانکه مرعوب مادر زنند ز اخلاق نیکویش دم می زنند
به آن شیر مردان با پیش بند که در ظرف شستن به تاب و تبند
به آنانکه در بچه داری تکند یلان عوض کردن پوشکند
به آنانکه بی امر و اذن عیال نیاید در از جیبشان یک ریال
به آنانکه با ذوق و شوق تمام به مادر زن خود می گویند : مام
به آنانکه دارند با افتخار نشان ایزو ...نه " زی ذی نه هزار "
به آنانکه دامن رفو می کنند ز بعد رفویش اتو می کنند
به آنانکه درگیر سوزن نخند گرفتار پخت و پز مطبخند
به آن قرمه سبزی پزان قدر به آن مادران به ظاهر پدر
الهی به آه دل زن ذلیل به آن اشک چشمان "ممد سبیل"
به تن های مردان که از لنگه کفش به جیغ عیالاتشان شد بنفش
که ما را بر این عهد کن استوار از این زن ذلیلی مکن برکنار
به زی ذی جماعت نما لطف خاص نفرما از این یوغ ما را خلاص